۵ گام برای پایان بحران آلودگی پلاستیک و نجات اقیانوس‌ها

تیم تحریریه پاکزی | چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸

۵ دقیقه مطالعه

طبق گزارش بنیاد جهانی حیات‌وحش (WWF) در سال ۲۰۱۶ هر انسان سالانه تقریباً ۵۰ کیلوگرم پلاستیک تولید می‌کند، یعنی تقریباً به‌اندازه صد توپ بسکتبال. بنا به این گزارش، اگر به همین شکل ادامه بدهیم تا سال ۲۰۳۰ میزان آلودگی پلاستیک در جهان دو برابر خواهد شد و این اقیانوس‌ها هستند که بیشترین آسیب را خواهند دید. اما چطور می‌توان با این سونامی بزرگ پلاستیک مقابله کرد؟

 

نبرد با هیولای پلاستیکی

وضعیت پلاستیک در جهان به‌قدری بحرانی شده است که دیگر بازیافت زباله‌ها هم نمی‌تواند به‌تنهایی از پس حل این مشکل برآید. حتی باوجود گسترش فرهنگ بازیافت و دفع زباله به شکل صحیح، هنوز هم میزان پلاستیکی که هرسال وارد اقیانوس می‌شود در سطح بحرانی قرار دارد. همه می‌دانیم که آلودگی پلاستیک در حال افزایش است، اما کمتر می‌دانیم چطور می‌توان با این هیولا مقابله کرد. اینجاست که بنیاد جهانی حیات‌وحش پنج راهکار کلیدی برای بهبود اوضاع را پیشنهاد می‌کند.

این گزارش در راستای تحقیقات تالار جهانی اقتصاد برای تعریف یک اقتصاد پلاستیک جدید است که هدف آن این است که مدل مصرف پلاستیک را از یک محصول دورانداختنی به یک محصول با اقتصاد دایره‌ای تبدیل کند تا پلاستیک تولیدشده مدام بازیافت شود و هیچ‌گاه دور انداخته نشود. اما این پنج راهکار کلیدی که در کنار بازیافت زباله‌های پلاستیکی می‌توانند بحران پلاستیک را برطرف کنند کدم‌اند؟

 

1. مدیریت تولید پلاستیک

گام اول توقف یا محدود کردن تولید پلاستیک است. این گزارش نشان می‌دهد که تولید پلاستیک خام کاملاً از کنترل خارج‌شده است به‌طوری‌که از سال ۱۹۵۰ تاکنون، میزان تولید پلاستیک در جهان ۲۰۰ برابر شده است و از سال ۲۰۰۰ سالانه ۴ درصد افزایش پیدا می‌کند. ترسناک است، این‌طور نیست؟

 

2. مدیریت مصرف پلاستیک

درست است که این روزها با گسترش فرهنگ زندگی سبز و بدون پسماند خیلی‌ها از مضرات پلاستیک آگاه شده‌اند، باید به خاطر داشته باشیم که پلاستیک ویژگی‌هایی دارد که هیچ ماده دیگری ندارد. پلاستیک سبک است، به‌سادگی شکل می‌گیرد و هزینه تولید آن پایین است و به‌خوبی می‌تواند مانع از آلودگی چیزهایی شود که در آن پوشانده می‌شوند. همه انواع پلاستیک دشمن ما نیستند، این محصولات پلاستیکی‌ای که تنها یک‌بارمصرف می‌شوند هستند که خطرات جدی برای محیط‌زیست و سیاره ما ایجاد می‌کنند. محصولاتی مثل کیسه‌های پلاستیکی، نی‌های پلاستیکی، بطری‌های پلاستیکی و بسته‌بندی‌ مواد غذایی.

در حال حاضر چیزی حدود ۴۰ درصد از پلاستیکی که در دنیا تولید می‌شود یک‌بارمصرف است و حداکثر طول عمر آن‌یک سال و پس از یک سال دور انداخته می‌شوند. گزارش WWF تأکید می‌کند که این محصولات دغدغه ما هستند و باید تولید و مصرف آن‌ها را مدیریت کرد و باید کاری کرد که اکثر آن‌ها بازیافت شوند یا بتوان با دفع زباله به شکل صحیح (مثل تفکیک زباله و جمع‌آوری پسماند خشک از مبدأ) دوباره از آن‌ها استفاده کرد

 

3. مدیریت پسماند پلاستیکی

یکی از مشکلات اصلی ما در مواجهه با بحران پلاستیک، نرخ پایین جمع‌آوری زباله‌های پلاستیکی و عدم تفکیک زباله از مبدأ است. آمارهای بازیافت و تفکیک پلاستیک کشور به کشور متفاوت هستند اما این صنایع و سیاست‌گذاران هستند که می‌توانند با همکاری یکدیگر تغییری در این وضعیت ایجاد کنند. این گزارش تأکید می‌کند که پسماند پلاستیکی که درست جمع‌آوری و دفع نشود بیشترین خطر را ایجاد می‌کند چراکه برخلاف زباله‌هایی که مدیریت‌شده و به شکل اصولی دفع می‌شوند چنین خطری برای محیط‌زیست ایجاد نمی‌کنند. عدم توانایی ما در مدیریت زباله‌های پلاستیکی باعث شده است یک‌سوم پلاستیک تولیدی، یعنی چیزی حدود ۱۰۰ میلیون مترمربع پلاستیک تبدیل به آلودگی دریایی یا زمینی شود.

 

4. گسترش بازیافت

زباله درگذشته دور انداخته می‌شد و همه چشم‌هایشان را روی آن می‌بستند، اما امروزه می‌دانیم که دیگر نمی‌توان به همان روش قدیمی ادامه داد. در حال حاضر یکی از مشکلات اصلی این است که پلاستیک به‌اندازه کافی بازیافت نمی‌شود و اکثر آن‌ها یا در گورستان‌های زباله دفن می‌شوند، یا سوزانده می‌شوند و یا به شیوه‌ای غلط دور انداخته می‌شوند که از سر از دریا و اقیانوس درمی‌آورند. در سال ۲۰۱۶ تنها ۲۰ درصد از پسماندهای پلاستیکی بازیافت شده بودند.

دلیل اصلی این امر این است که فرآیند بازیافت سود چندانی ندارد و نسبت به دیگر روش‌ها هزینه‌بر است؛ به همین دلیل سرعت رشد بازیافت کمی پایین است. به‌عنوان‌مثال در آسیا ظرفیت سوزاندن پلاستیک هرسال ۷ درصد افزایش‌یافته است درصورتی‌که ظرفیت بازیافت پلاستیک چنین افزایشی نداشته است. این یعنی کربن دی‌اکسید ناشی از سوزاندن و مدیریت زباله‌های پلاستیکی تا سال ۲۰۳۰ سه برابر می‌شود و گازهای مخرب دیگری نیز وارد اتمسفر می‌شوند. در چنین شرایطی باید از سیاست‌گذاران و مدیران صنایع و کسب‌وکارها انتظار داشت دست‌به‌دست هم دهند تا هزینه‌های بازیافت را کاهش دهند و موجب توسعه آن شوند.

 

5. بازار ثانویه

در حال حاضر بازارهای ثانویه پلاستیک آن‌طور که بایدوشاید کارآمد نیستند. در نظر گرفتن مشوق‌های جدید برای بهبود هزینه‌ها، توانایی‌های فنی و کیفیت محصولات تولیدشده از زباله بازیافتی می‌توان این مشکل را برطرف کند. اولین گام این است که سیاست‌ها طوری تنظیم شوند که هزینه رها کردن پلاستیک در طبیعت بیشتر از هزینه بازیافت و استفاده مجدد از آن باشد. همچنین باید اطمینان حاصل کرد که قیمت پلاستیک در بازار جهانی نشان‌دهنده چرخه عمر طولانی و قابل بازیافت بودن آن‌ها باشد. باید با افزایش کیفیت محصولات بازیافتی اعتماد خریداران به آن‌ها را افزایش داد. در حال حاضر محصولات بازیافتی کیفیت کمتری دارند و به همین دلیل کمتر مورد استقبال قرار می‌گیرند.

 

آیا با این پنج گام می‌توان بحران زباله پلاستیکی در جهان را حل کرد؟ WWF که باور دارد چنین چیزی ممکن است. ازنظر آن‌ها کاهش مصرف پلاستیک در کنار افزایش کیفیت و میزان تولید محصولات بازیافتی می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ تولید پلاستیک در جهان را نصف کند. استفاده کمتر از پلاستیک یک‌بارمصرف می‌تواند کمک کند آلودگی پلاستیک در جهان تا ۵۷٪ کاهش پیدا کند. باید این دیدگاه که پلاستیک بازیافتی، یک محصول بی‌کیفیت و غیرقابل استفاده است تغییر کند و به پلاستیک بازیافتی به چشم یک ماده خام ارزشمند باقیمت مناسب نگاه کنیم.

تیم تحریریه پاکزی | چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸

نظرات

هنوز هیچ دیدگاهی برای این مطلب ارسال نشده است.

ارسال نظر

پاکزی را در شبکه های اجتماعی:
لینک فیسبوک پاکزی
لینک لینکدین پاکزی
لینک اینستاگرام پاکزی
لینک تلگرام پاکزی
لینک توییتر پاکزی

کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به شرکت اکسون ویژن سیستم میباشد.